iMprovise with Me

"บทความนี้ไม่ได้ตัดลอกมาจากที่ใด ได้รับแรงบันดาลใจจากหลายๆ entry, topic ทั้งหลายที่พูดถึงในโลกอินเตอร์เน็ต โทรศัพท์ และชีวิตจริง"

คุณสมบัติของวัยรุ่น คือความโง่ เราเติบโตมาในวัยเด็ก คุณสมบัติของเด็กคือไร้เดียงสา และน่ารัก ผู้ใหญ่หลายคนจะค่อยๆสอนความไร้เดียงสาของเด็ก ให้เติบโตและกลายพันธุ์ เป็นความ
"รู้เดียงสา"
นั่นคือช่วงที่เราทั้งหลายกลายเป็นวัยรุ่น

"วัยแห่งความโง"่

เพราะเราจะถูกคนฉลาดแบบโง่ๆ หรือที่เรียกกันว่า "ผู้ใหญ่" คอยมอมเมาเอาเปรียบและดูถูกเรา ช่วงเวลารอยต่อระหว่าง ความไร้เดียงสา กับความเจริญทางปัญญา ที่ไม่ขอเรียกว่าฉลาด
เราทั้งหลายถูกกลั่นแกล้งโดยผู้ที่โตกว่า รู้มากกว่า ทำร้าย โดยการมอมเมาเรา
ด้วยสารพัดของกินไร้สาระ ที่ไม่อาจทำให้เราเจริญเติบโตได้เต็มที่ เรียกมันว่า "Fast Food" ที่เป็นเพียงแค่เศษอาหาร เศษไก่ เศษหมู เศษขนมปัง แปรรูปเป็นของกิน !
มอมเมาเราด้วยระบบทุนนิยม สร้างกระแสและปั่นป่วนเรา ให้เราสับสน
ว่าสิ่งที่เราต้องการสำหรับชีวิตคืออะไรกันแน่

"หลุยส์ วิคตอง หรือ ไนกี้ หรือว่า อะดีด๊าส กันแน่นะ !"

แท้จริงแล้วคนเราต้องการอะไร...
หรือจะเป็นนักร้องจากเกาหลี ญี่ปุ่น ยุโรปหรือ อเมริกา(ที่คอลัมบัสไม่ได้ค้นพบ !)
เท่านั้นยังไม่พอ ยังสร้างระบบการศึกษาหลอกๆขึ้นมา
สร้างความสับสนให้กับเรา ว่าโตขึ้นไป เราจะต้องเป็นอะไร ต้องทำงานอะไร
เรียนรู้ในความผิดพลาดของผู้ใหญ่ แล้วทำตามมัน แทนที่จะแก้ไข
ส่วนผู้ที่โตมาหน่อยก็ทำการวนเวียน สร้างสรรค์สิ่งผิดๆที่ตนเองคิดว่าถูกขึ้นมาใหม่ ให้วนอยู่อย่างนั้น
เราต่างต้องอยู่ในนั้น อยู่ในวงเวียนแห่งความเพ้อฝันที่ผู้ใหญ่สร้างขึ้นมา
ผู้คนที่พาตนเองหลบมานอกวัฒจักร บ้างก็ยืนมอง บ้างก็เข้ามาช่วยเหลือ
แต่ด้วยความที่โลกเรานั้นหมุนเร็วเหลือเกิน ผู้ที่หวังดีแต่ไม่เข้มแข็งพอ
บ้างก็ถูกทำให้หลงเข้ามา หรือถูกพัดออกไป นอกจากความรู้ที่ถูกบังคับแล้ว
ด้วยตัวความเชื่อ ยังถูกบังคับอีกด้วย
เราต่างต้องเคารพในสิ่งที่เราไม่เข้าใจ และบางที มันอาจจะไม่ถูกต้อง
มันไม่ใช่สิ่งที่ผู้รู้แจ้งต้องการจะสื่อสารส่งต่อมายังคนรุ่นหลัง
เป็นเพียงความคิดของผู้ที่ยังฉลาดไม่พอบงการคนที่ยังไร้เดียงสา
บทเพลงและความสำราญ ครอบงำชีวิตของพวกเรา เราต่างต้องอยู่ในความโง่ และเป็นคนโง่
กินอาหารของคนโง่ อ่านเรื่องราวที่โง่ ฟังเพลงที่สร้างมาอย่างง่ายๆโง่ๆ
เพียงเพื่อให้วัฒจักรแห่งความโง่และเสื่อมนี้หมุนไป
จนกระทั่งมันหมุนเร็วเกินกว่าที่ผู้ใหญ่จะคิดได้

เพราะสิ่งนั้นไม่สมบูรณ์ จึงเสื่อมสลาย เราเริ่มทำร้ายกันและกัน

อาหารเริ่มเน่าเหม็น เรื่องราวเริ่มเลอะเลือน เสียงดนตรีถูกบั่นทอนและทำร้าย การสือสารเริ่มถดถอย

โลกยิ่งหมุนเร็ว ผู้คนยิ่งหมุนตาม

วันนี้ ผมขอถอยออกมา มองดูอย่างห่างๆ และหาโอกาสช่วยเหลือ ให้ทุกคนได้เห็น แม้จะยังโง่อยู่ แต่จะไม่ขออยู่ในโลกของความโง่อีกต่อไป ออกมาจากวงจรอุบาว์ทนั้นเลือกส่วนที่ดีมา
เพราะถ้าเราไม่ได้อยู่ในนั้น เราก็ไม่นับว่าเป็นคนโง่ หรือคนฉลาด

เพียงแต่เป็น อย่างที่เราเป็น

ชายพเนจร
๐.๔๖
๑๓.๐๒.๕๑

ประเด็นเพิ่มเติมที่ถูกพูดถึง
          การตีความบทความเป็นไปตามความพอใจของท่านผู้อ่านแต่ละท่าน อยู่ที่ตัวคุณเองนั่นแหละครับ
มันเป็นเพียงความรู้สึกของวัยรุ่นโง่ๆคนหนึ่ง ที่รู้สึกว่า ทุกวันนี้ที่ถูกทำให้เป็นมัน "ไม่ใช่" มันไม่ใช่เรื่องที่พ่อแม่ผู้ปกครองขวนขวายหาเงินให้มี ให้ลูก  โดยที่มีเงิน แต่ตนเองไม่ได้ใช้ ขณะที่โยนเงินให้ลูกใช้ตามใจชอบ โดยไม่มีเวลาให้กับลูกของตัวเอง เพียงแต่ทำงานหาเงิน ให้ลูกใช้ วนเวียนอยู่ในวงจรอุบาว์ท
          เหตุเพราะผู้ใหญ่กลุ่มหนึ่งเห็นแก่ได้ สร้างสิ่งที่เรียกว่าทุนนิยม เพียงเพื่อตอบสนองความต้องการของตนเอง ในการครอบครอง"เงิน" ที่เป็นเพียงสื่อกลางในการแลกเปลี่ยน ยั่วยวนและยั่วยุให้ผู้ที่ไม่ได้รับการเลี้ยงดูที่เข้าใจ หรือได้รับการเลี้ยงดูที่ดีเกินไป เข้าไปอยู่ในกระแส ปั่นป่วนให้เกิดความอยาก อย่างหลอกๆขึ้นมา ใครหลงวนอยู่อย่างนั้น ก็วนไปเถิด เพียงแต่ใครลุกขึ้นหนีจากละครที่เห็นอยู่ทุกวันนี้ได้ก็ดีไป
          โลกไม่ได้ง่าย และผมก็ไม่โทษต้นต่อ เพียงกล่าวถึง เพราะสุดท้ายก็อยู่ที่การตัดสินใจของตัวบุคคลเอง  แต่นั่นแหละ หากเราไม่เคยเห็นแม้แต่แสงสว่างของดวงอาทิตย์ เราจะรู้ได้อย่างไร ว่าแสงนั้นมีอยู่  หากไม่เคยสัมผัสสิ่งงดงาน จะทราบได้อย่างไรว่าตนเองกำลังอยู่ในกองขยะ กลุ่มคนที่ไม่ยอมโง่กลุ่มเล็กๆ ขึ้นมาต่อต้านการมีอยู่ของวัฒนธรรมสมัยนิยม เพราะกลุ่มนั้น อาจได้เห็นอะไรบางอย่าง ที่ทำให้รู้ว่า มัน "ไม่ใช่"  ขณะที่ความโชคดีเป็นของเด็กที่อยู่ต่างจังหวัด หรือเด็กที่ห่างไกลความเจริญ เพราะไม่มีความเจริญที่ผู้ใหญ่สร้างขึ้นมาหลอกลวง จึงไม่เกิดวงจรอุบาว์ท และเมื่อไม่มีต้น ย่อมไม่มีปลาย ถึงกระนั้น แม้ความเจริญจะงอก(ไม่)งามไปถึง แต่ค่านิยมของผู้ใหญ่ อย่างไรก็ยังเปลี่ยนไป สิ่งดีดี และความรู้สึกดีดีในวัยเด็กของวัยรุ่นไม่ได้เติมเต็ม การถ่ายทอดความรู้เปลี่ยนรูปแบบ สื่อมีการเข้าถึงอย่างรวดเร็วแต่ไม่ปลอดภัย ขายบริการ ซิ่งมอเตอร์ไซค์ ทำร้ายร่างกาย ยังคงมีให้เห็น
ขณะที่ผู้ที่ใช้ชีวิตปรกติ ก็ยังคงต้องหลงไป จากการกัดกร่อนของสังคม และสิ่งรอบตัว

จะมีผู้ที่เป็นดั่งปลาที่ว่ายทวนน้ำ ยังคงยืนยัน ในสิ่งดีดี
และมีผู้ที่ฝังตนลงกับดินดั่งต้นไม้ หยุดอยู่ที่ตรงที่ตนเองอยู่ ใคร่ควรหรือไม่ใคร่ควร ว่าเราอยู่เพื่อสิ่งใด
และผู้ที่ไหลไปตามกาลและเวลา

โลกเราเลวร้ายลงทุกวันที่ขอบนอกของวงจร
ขณะที่ขอบในยังคงหลงระเริงกับแสงไฟยามค่ำคืน และแสงนีออนยามกลางวัน

เราจะแน่ใจได้อย่างไร ว่าสิ่งที่เราทำนั้นมันดี
เพราะแม้แต่ "ผู้ใหญ่"(ส่วนใหญ่) ทุกวันนี้ ยังไม่รู้เลยว่า "ดี" ทำยังไง

{...}

ชายพเนจร
๑๒.๓๘
๑๓.๐๒.๕๑