iMprovise with Me

พิษจากภาษาวิบัติ ทำให้รู้สึกว่าผมเอง สะกดหัว entry ผิดรึเปล่านะ ??
บางครั้งก็เป็นอย่างนี้ เห็นอะไรที่ผิดๆมากไม่ได้ รู้สึกเหมือนเราจะผิดตาม

เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ผมเดินทางออกจากบ้าน บนมุมมองจากในรถตู้บนทางด่วน มองเห็นกรุงเทพเมืองฟ้า มีหมอกลง หัวสมองผมที่เอาแต่คิดเรื่องไม่เป็นเรื่องก็เลยคิดว่า จริงๆแล้วเนี่ย เป็นเพราะว่าแว่นผมมัวรึเปล่า เลยคิดว่าหมอกลง หรือาจจะเป็นเพราะกระจกรถที่ไม่สะอาด หรือบางที มันอาจจะไม่ใช่หมอก แต่เป็นเพียงควันพิษของกรุงเทพเองก็ได้

และผมก็ได้คิดว่า ชีวิตเราก็เป็นแบบนี้ บางทีเรามองเห็นอะไรบางอย่าง ก็ใช่ว่าเราจะเห็นมัน อย่างที่มันเป็น สิ่งต่างๆมากมายต่างหาก ที่ทำให้เรามองเห็นเช่นนั้น หมอกจางๆที่เชียงใหม่ มาโผล่กลางกรุงเทพ ก็อาจจะคิดว่าเป็นเพราะควันพิษ หรือถ้าควันพิษไปอยู่ที่ภาคใต้ ก็อาจจะคิดว่าเป็นควันไฟ

มันทำให้คิดไปได้ต่อ ว่าหรือที่จริง ทุกอย่างที่เราเห็น และตัดสินมันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างนั้น แม้มันจะชัดเจนมากในนัยตาเรา แต่ในความเป็นจริง เมื่อเราสัมผัสมัน อาจจะไม่ใช่ และเมื่อเราสัมผัส เสียงของมันก็อาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เราตัดสินจากการมองเห็น รสชาติของมันอาจไมหวานอมหรือขมกลืน อย่างที่ได้กลิ่น

บางที ทุกสิ่งต้องสัมผัสด้วยใจ ไม่ใช่ด้วยใจที่ถูกหล่อเลี้ยงมา ไม่ว่าทางใด

แต่เป็น "ใจ" ที่บริสุทธ์ ที่รับรู้ ว่าสิ่งที่อยู่ตรงนั้นคือหมอก คือสิ่งที่จะทำให้เรานั้นสบายใจ