ผมเดินกลับมายังที่พักของผม

...แต่ก่อนที่จะถึงที่พัก ผมเปลี่ยนใจและตัดสินใจไปกินเหล้าปั่นกับเพื่อนๆแทน...


ผมเปิดประตูกลาง เข้ามายังบริเวณหอพัก
มองเห็นผู้หญิงโสดที่อยู่คนเดียวห้องด้านล่าง อยู่ในชุดชั้นใน​ เธอลืมปิดม่าน

...ผมเดินเข้าไปยังห้องเธอ เคาะประตู สารภาพกับเธอว่าเธอเซ็กซี่มาก และขอร่วมรักกับเธอ...


ผมก้าวขึ้นบันไดไปยังชั้นที่ผมอยู่
ขณะที่ก้าวขึ้นบันไดไปได้ครึ่งทางนั้น

...ผมก้าวพลาดผลัดตกบันไดหัวฟาดพื้นหมดสติไป...


ผมคว้ากุญแจห้องขึ้นมา และเสียบมันลงไปยังลูกบิดประตู

...ผมพบว่ากุญแจห้องเก่าเกินไป ทำให้กุญแจหักคาลูกบิด
ผมคงต้องลงไปขอความช่วยเหลือจากผู้หญิงห้องด้านล่าง...


ผมวางของลงบนโต๊ะตัวโปรด

...และพบว่า Mac Book Pro ของผมหายไป...

ถอดชุดนักศึกษาโยนลงไปในตระกร้า

...ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า พรุ่งนี้จะไม่มีชุดใส่...

ผมเดินไปคว้ากระป๋องฉีดยาฆ่าแมลงที่มุมห้อง

...แล้วจับปากกระบอกหันเข้าปาก ฉีดเข้าไปในลำคอ นาน สิบวินาที...

ฉีดไปทั่วๆห้อง ก่อนจะเดินเข้าไปอาบน้ำ

...ผมพบว่าสบู่หมด...

ผมเปิดฝักบัว และเริ่มสระผม

...ผมพบว่าแชมพูหมด...

ขณะที่สายน้ำกำลังไหลจากบนหัวสู่ใบหน้า นัยตาของผมต้องหลบน้ำเหล่านั้น ผมไม่สามารถมองเห็นอะไร

...อาจจะมีวิญญาณอาฆาตรอบีบคอผมในเวลานี้อยู่...

ผมล้างแชมพูออกจากหัว ลืมตาขึ้น

...และแสบตามาก เพราะผมล้างแชมพูออกไปไม่หมด...

ผมหยิบสบู่ขึ้นมา

...และนึกได้ว่า ลืมปิดประตูห้องของผมเอง ตอนเข้ามาอาบน้ำ...

ถูไปทั่วลำตัว และล้างออก

ผมส่องดูเงาตัวเองในกระจกห้องน้ำเพื่อความเรียบร้อย

...แต่กลับพบ ผู้มาเยือนที่ไม่หวังดีในกระจก ถือมีดสปาต้า เตรียมสับผมเป็นชิ้นๆ...

ผมคว้าผ้าเช็ดตัว

...แต่ที่จริงแล้วเป็นผ้าเช็ดเท้าที่ซักทิ้งไว้...

ต้มมาม่าระหว่างแต่งตัว

หยิบกางเกงนอนมาใส่เข้ามายังblog เพื่อเขียนความคิดเรื่อง Entry ใหม่ๆของผมออกมา

...ทำไมคนเราต้องปั่นบล็อก​? ทำไมคนเราต้องบังคับให้คนอื่นมาเม้นท์ hi5 ทำไมผมต้องบ้าทำควิซใน Facebook...

ผมกำลังจะกด Publish

...ผมนึกขึ้นได้ว่า ผมต้มมาม่าทิ้งไว้ ป่านนี้คงกลายเป็นมาม่าเส้นใหญ่ไปแล้ว

Comment

Comment:

Tweet

แม่งไม่มีคนเข้าใจ entry นี้เลยหรือ

#2 By iMase on 2009-06-17 22:59

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมครับ....
big smile